Max

Hond Max is gisteren onder een auto gekomen.
Zijn linkervoorpootje is zwaar gewond.
Straks moet ik naar een gespecialiseerde veearts en
dan weet ik of hij moet geopereerd worden of dat
zijn pootje moet geamputeerd worden.

Aan dat laatste wil ik niet denken. Dat vind ik een erg
naar idee.
Als hij moet geopereerd worden zal het een dure kwestie
worden waarschuwde mijn veearts me al.
Ik weet zodadelijk niet heo we dat moeten redden maar ik wil
kost wat kost een amputatie vermijden. Ik kan me mijn vrolijke
Max niet voorstellen met maar drie pootjes.



En zo komt er altijd weer opnieuw iets aanwaaien om me met mijn
neus te drukken op het feit dat het leven niet over rozen loopt.
Voor niemand wellicht. Maar toch verlang ik naar eens even wat
ongecompliceerd geluk.

HET WAS WEER SUPER

U WAS WEER GEWELDIG GISTEREN IN GEEL !!


De tweede editie van Noord ontmoet Zuid,een poëzie-evennement georganiseerd door was weer een geweldig succes.
Twaalf talentvolle dichters en een enorm aandachtig publiek, wat kan je als organisator nog meer wensen?

Toen de dag zich heel zonnig aankondigde kwam de paniek aanwaaien. Zou men zo'n geweldige indiansummerdag opofferen om in een 'cultuurkelder' naar poëzie te luisteren?
Ik was er niet gerust in. Bij de eerste editie regende het oude wijven. Niet bepaald uitnodigend weer dus om doorheen Brussel te waden. En dan nu de overmatige zonneschijn.

Maar de stress ebte al snel weg. Om twee uur, nu ja ietsje later eigenlijk, zat de zaal afgeladen vol. Extra stoelen werden aangesleept en ik heb de hele tijd in een hoekje gestaan. (neen, ik was niet stout geweest ;-) )


De dichters hebben weer allemaal hun allerbeste beentje voorgezet. Het programma was afwisselend en boeiend.
Het is moeilijk om hier een uitgebreide beschrijving neer te zetten van al de optredende dichters. Mijn hoofd loopt nog over van de indrukken.
Ik wil het wel even hebben over onze benjamin Fré Widdekind. Hij maakte zowat zijn debuut tijdens de eerste Noord ontmoet Zuid in passa Porta. Gisteren speelde hij als het ware een thuismatch. En hij was geweldig. Ik vond hem al bijzonder goed die eerste keer. Maar nu is zijn performance één mooi geheel geworden. Als het ware een mengeling van cabaret en poëzie. Ja, onze Fré, daar gaan we nog veel van horen in de toekomst denk ik :-)



Er is nog geweldig nieuws van het poëziefront :-) Binnenkort starten we namelijk met een tweemaandelijks open podium in De Halle in Geel. Daar waar in Nederland zowat elke gemeente zijn open podia heeft, zijn ze in Vlaanderen erg dun gezaaid.
De dichters die we uitnodigden voor de twee Noord-ontmoet-Zuidvoordrachten waren zo enthousiast dat ze al gezegd hebben zeker langs te komen.(oef :-) )
Het zal natuurlijk iets moeten zijn dat tijd moet krijgen om te groeien. Maar we starten vol goede moed :-))



Ik zet hieronder nog even de affiche, omdat ik ze zo mooi vind :-) (dank je, jef, broer van jan anton!!)

NOORD ONTMOET ZUID: poëzie kleurt Geel


zaterdag 27 september 14u

cultuurcafé De Halle in Geel

Spetterend optreden van een keur aan Vlaamse en Nederlandse dichters :

Pom Wolff, Car, Frans Terken, Edith De Gilde, Wout Joling, Mickey F, Lisette Waeterschoot, Fré Widdekind, Jan Anton Gilles, Erna Muermans, Inge Deconinck en Papaver


Nadien open podium waarvoor je kan inschrijven via het forum of ter plekke voor 14u.

Voorlopig al aangemeld: IngeRocky, Silvia, Joke Lavendus,...


Tot dan!!

het bestuur van de schrijfzolder




en de presentator van dienst is.........

goed geraden! :-))

Omdat het herfst is vandaag en ik denk aan gestorven dichters

Léo Ferré - Avec Le Temps



avec le temps, va, tout s’en va
on oublie le visage et l’on oublie la voix
le cœur, quand ça bat plus, c’est pas la peine d’aller
chercher plus loin, faut laisser faire et c’est très bien

avec le temps…
avec le temps, va, tout s’en va
l’autre qu’on adorait, qu’on cherchait sous la pluie
l’autre qu’on devinait au détour d’un regard
entre les mots, entre les lignes et sous le fard
d’un serment maquillé qui s’en va faire sa nuit
avec le temps tout s’évanouit

avec le temps…
avec le temps, va, tout s’en va
mêm’ les plus chouett’s souv’nirs ça t’as un’ de ces gueules
à la gal’rie j’farfouille dans les rayons d’la mort
le samedi soir quand la tendresse s’en va tout’ seule

avec le temps…
avec le temps, va, tout s’en va
l’autre à qui l’on croyait pour un rhume, pour un rien
l’autre à qui l’on donnait du vent et des bijoux
pour qui l’on eût vendu son âme pour quelques sous
devant quoi l’on s’traînait comme traînent les chiens
avec le temps, va, tout va bien

avec le temps…
avec le temps, va, tout s’en va
on oublie les passions et l’on oublie les voix
qui vous disaient tout bas les mots des pauvres gens
ne rentre pas trop tard, surtout ne prends pas froid

avec le temps…
avec le temps, va, tout s’en va
et l’on se sent blanchi comme un cheval fourbu
et l’on se sent glacé dans un lit de hasard
et l’on se sent tout seul peut-être mais peinard
et l’on se sent floué par les années perdues- alors vraiment
avec le temps on n’aime plus

Aard Jan Quaak

Vandaag las ik het bericht dat Aard Jan overleden is.
Zo maar opeens is hij er niet meer, de vriendelijke dichter met zijn bijzondere humor.

Je hoorde er al die jaren bij Heer kwaak.Ik zal je missen.
Neen, ik mis je nu al.




Eindeloos

Wie gooit er nu zijn halflege glazen
ook nog in? Steeds maar terugverlangend
naar een nieuw begin zit ik het einde
in te luiden. Met hapjes weliswaar.

Een vriendelijk gebaar om de vrienden
te vernissen. Je kunt je soms vergissen
in een mens, maar nooit in ware vriendschap,
al is die ingehuurd met bloed.

Ik doe een wankel dansje op muziek die
ik nog had en ga vertellen: van het einde
en de zegetocht daarheen. Men knikt en
men vertrekt met iedereen.


ajq - 28 februari 2008
Aard-Jan Quaak
Geboren 15-09-1968
Overleden 9-9-2008b

toen was geluk heel gewoon

toen was geluk heel gewoon.....

of toch niet hoor. Toen al niet meer. Maar ik werd toen ik deze foto zag weer herinnerd aan hoe het ooit was.





Ach ja... het leven gaat zo zijn gangetje en soms loopt het helemaal niet zoals je had verwacht of gehoopt.

Maar leven in het verleden is geen optie.

Vooruit met de geit, pak de stier bij de hoorns ;-)

Nu ja, zo'n vaart zal het hier met mij ook weer niet lopen hoor :-)) Ik ben nu bijna 8 jaar alleen en het ziet er niet naar uit dat daar snel verandering in zal komen.

voor, tijdens en na

Ik wou hier voor de nieuwsgierige aagjes een mooi voor, tijdens en na fotoverslagje geven maar ik krijg natuurlijk de foto's niet in de goede volgorde gezet hier :-)
je moet dus zelf maar even zoeken hoe het zit met de volgorde :-))

Morgen doe ik het laatste stukje muur achter de bibliotheekkastjes. En dan volgt er nog de vervelende karwei van het lakken van de deuromlijstingen en de verwarming. (jakkie...... lakverf en ikke, dat gaat écht niet goed samen)

Gelukkig heb ik vandaag dus de psychologische drempel van het weer maar eens leeghalen en vullen van de kasten overwonnen :-))
En voor de woekerende fobie voor stoelen en ladders heb ik ook een mooie oplossing gevonden: ik heb mijn stevige salontafel gebruikt als stelling :-)) Als je je creativiteit niet kwijt kan in je gedichten moet je ze maar anders aanwenden hé :-)


Zo, veel puzzelplezier :-D