donderdag 30 april 2015

Lege handen...

De uitgerekende datum is voorbij, ik dacht zelf dat ik het er niet zo moeilijk mee zou hebben, maar dat pakt toch wat anders uit..

Aangezien er meerdere vrouwen in de buurt tegelijkertijd zwanger waren vond ik het af en toe wel heel pijnlijk om te zien hoe hun buik groeide.. en nu achter de kinderwagen lopen. Een gevoel van leegte vult mij op zulke momenten.  Ook al wilde ik er niet bij stil staan, ik werd er min of meer bij stil gezet, omdat we dezelfde uitgerekende datum hadden (net als bij mijn vorige miskramen..). Ik ben oprecht heel blij voor hun dat ze een wondertje mogen hebben, want ik realiseer me meer dan ooit hoe zo'n wonder het is om zo'n kleintje te mogen ontvangen. Maar het blijft confronterend. Ik stond er zelf niet zo bij stil en ik wilde er niet bij stil staan, want waarom denken aan een datum waarop je een kindje zal krijgen?, dat is niet realistisch, het kindje is hier niet meer.. Hard, maar realiteit..

Ik voel me zo leeg, en ik merk dat ik de afgelopen tijd heb geprobeerd om het met van alles te vullen, maar de afgelopen week heb ik me eraan toegegeven. Ik heb me niet meer afgezonderd, geen muren om mijn hart heen gezet en de pijn maar laten komen. AU! Fijn was het niet, ik heb me behoorlijk down gevoeld, zo'n leegte, wat ik zo had willen tegenhouden. Maar het is goed, het is goed om die gevoelens toe te laten. Ik voel me nu, na een aantal zware dagen, veel beter! Ook al sta ik nog steeds met lege handen. Ik weet waar mijn kindjes zijn, veilig & geborgen! 

En nog steeds, 
had ik liever naast een wieg gestaan,
een nieuw wonder mogen ontmoeten
een kleintje vastgehouden,
een broertje of zusje voor onze kleine,

Nog steeds, leegte.. 

Door de worsteling van afgelopen week ben ik even weer met beide benen op de grond gezet, leegte? Voel ik leegte? Ja ik voel me leeg, mijn kindje is er niet meer. Heb ik het met van alles willen opvullen? Ja, behoorlijk! Een zo druk mogelijke week, zoveel mogelijk doen om er niet aan te denken, zoveel mogelijk wegstoppen, er niet over praten.. maar hoe dan ook, het blijft!
Ik herinner me dat ik me vaker leeg heb gevoeld, vooral als ik het te druk heb gehad etc. Waar het aan lag? Aan dat ik probeerde de leegte op te vullen met 'wereldse' dingen, dingen die ik zelf kan bewerken, maar weetje, geen één leegte is daarmee op te vullen. Pas als je God vraagt om in je situatie en in je leegte te komen, zal die leegte gevuld worden!

Of ik me nu nog leeg voel? Nee, maar het doet me nog wel zeer, en dat is oké. Ik voel me niet meer leeg, maar alsnog sta ik hier met lege handen..
Ze zijn niet in mijn handen, maar wel in de Zijne.

I will carry you all my life <3


Lyrics:

There were photographs I wanted to take
Things I wanted to show you
Sing sweet lullabies, wipe your teary eyes
Who could love you like this?

People say that I am brave but I'm not
Truth is I'm barely hanging on
But there's a greater story
Written long before me
Because He loves you like this

[Chorus]
I will carry you
While your heart beats here
Long beyond the empty cradle
Through the coming years
I will carry you
All my life
And I will praise the One Who's chosen me
To carry you

Such a short time
Such a long road
All this madness
But I know
That the silence
Has brought me to His voice
And He says ...

I've shown her photographs of time beginning
Walked her through the parted seas
Angel lullabies, no more teary eyes
Who could love her like this?